W codziennej pracy widzimy, że składniki mają swój charakter — i swoją pamięć. Masło, które zostało zbyt długo na blacie, zachowuje się zupełnie inaczej niż to schłodzone do idealnego momentu. Jajka, które dopiero co wyjęto z lodówki, od razu „spinają” krem. A mleko? Mleko nie znosi skrajności — jeśli będzie gorące, zmieni całą strukturę ciasta, jeśli zbyt zimne — zatrzyma jego rozwój.

Dlatego w Biscotti mówi się, że temperatura to pierwszy cukierniczy język. Składniki pamiętają wszystko: gdzie stały, jak długo czekały, czy ktoś pospieszył je w nieodpowiednim momencie. To trochę jak z ludźmi — każdy ma swój komfort.

Zanim zaczniemy mieszać masę, pozwalamy wszystkim składnikom „dojść”. To jakby wpuścić znajomych do kuchni, dać im kilka minut, by poczuli się swobodnie, zanim zacznie się rozmowa. Gdy składniki mają odpowiednią temperaturę, łączą się jak starzy przyjaciele — bez walki, bez oporu.

A kiedy ciasto pamięta ciepło Twojej dłoni, temperaturę pomieszczenia i rytm pracy, odwdzięcza się tym, co najpiękniejsze: stabilnością, smakiem i tą miękką, domową strukturą, którą kochają nasi goście.